یادداشتی بر فیلم ” طبقه حساس” ساخته کمال تبریزی

سینما فستیوال

فیلم طبقه حساس کمال تبریزی فیلم خوبی است، اما فقط برای یک فیلم کوتاه نهایتا ۲۰ دقیقه ای! و فیلم بسیار بدی ست برای یک فیلم بلند از یک کارگردان به اصطلاح مجرب.

قصه که ندارد  ، شاید بشود به زور یک شبهه قصه ای در آن دید، که نهایتا در دو خط بشود تعریف کرد و یک سری تیپ ناشناس و مجهول و کلی شوخی و شبه شوخی؛ آنهم با بازی رضا عطاران.

فیلم سوژه جذابی دارد، اما فیلمنامۀ بی نهایت بی در و پیکر و مجهول. فیلمنامه می توانست از سوژه ی خوبی که دارد نهایت استفاده را بکند، اما با کمال ناباوری به یکسری شوخی های دم دستی و سکانس های کاملا بی ربط  و لوس  اکتفا می کند . مثلا سکانس  استخر رفتن کمالی و دوستانش یا سکانس رفتن کمالی پیش روحانی ( با بازی بی نهایت بد محمد رضا فروتن ).

اگر به راستی رضا عطاران (در نقش کمالی)  نمی توانست با بازی همیشگی خود برای تماشاگر لحظات مفرحی (آنهم در ابتدای فیلم) درست کند، فیلم چیز دیگری برای عرضه داشت ! ؟

و دو سوال اساسی از نویسنده و کارگردان :

- نقش روحانی در فیلم چه بود!؟ و صد البته او چه کسی بود!؟

- آخر قصه (فیلم) به کجا رسید!؟

از توهین های بی شمار به اسم خلط مبحث بین مذهب  و تعصب و شوخی های لوس اینچنینی هم می گذریم که اساسا در حدی نیست که بتواند با شعائر دینی بازی کند! فیلم طبقه حساس کمال تبریزی یک شوخی لوس و بی مزه است که می توانست تبدیل به یک فیلم کوتاه خوب و سرحال شود.

زیبا سلطانیان – سینما فستیوال