رخشان بنی اعتماد

رخشان بنی اعتماد به گفته ی خود ۸ سال از فیلمسازی فاصله گرفته بوده است، ۸ سالی که البته چندان هم موثق نیست و خیلی هم در این سال ها بی فعالیت نبودند! اما حال با امید به آینده و روزهای بهتر سینمای ایران فیلم “قصه ها” را در جشنواره ی فیلم فجر دارد!

“قصه ها” ادامه ی زندگی شخصیت های فیلم های قدیم درخشنده است! شخصیت هایی که اگر از قبل برای مخاطب تعریف نشده باشند، در “قصه ها” هیچ چیز به وی منتقل نمی کنند و تنها هیاهویی از آدم های جامعه ای پر از پلشتی ارائه می دهد!

“قصه ها” پر از نق و غر اجتماعی است! پر از حرف های سیاسی بی مایه و سطح پایین! پر از شوخی های نچسب! “قصه ها” از جامعه ای سخن می گوید که امید در هیچ کجایش جریان ندارد! و تنها سیاهی است و سیاهی و سیاهی! این فیلم حتی با رویکرد جشنواره ی امسال نیز که جشنواره ای پر از امید و به دور از فیلم های تلخ است نیز فاصله دارد!!!

رخشان بنی اعتماد، به عنوان عضوی از جامعه ی روشنفکرین فیلمساز(!)، وظیفه ای غیر از ساختن “قصه ها” دارد! خانم بنی اعتماد می تواند، نه پیشروتر از جامعه اش، بلکه همگام با مردم جامعه اش به سمت امید و زندگی بهتر برود. نه اینکه بعد از چند سال به فکر عقده گشایی بیفتد که اگر چنین باشد، خود مردم هستند که به او خواهند گفت:” خانم بنی اعتماد، لطفا دیگر فیلم نسازید!!!”

بابک ساجدی – سینمافستیوال