یادداشتی بر فیلم “بیگانه” به کارگردانی بهرام توکلی

Filme Jadide Bahram Tavakoli2

از واژه بیگانه که ما را به یاد رمان آلبر کامو می اندازد و بی ربط به فیلم است بگذریم. “بیگانه” توکلی نه به خاطر فیلم خوب بودن – که نیست – بلکه به خاطر ادعاهای کارگردانی قابل بحث است . در عنوان بندی فیلم آمده برداشتی آزاد از “تراموایی به نام هوس”.  یعنی چه؟ قرار است دَر نقد بسته شود؟ اگر بگوییم فیلم چه ربطی به اثر تنسی ویلیامز دارد میگوید برداشت آزاد که اقتباس نیست. اگر بگوییم کاراکترها چرا شخصیت پردازی نشده اند و معلوم نیست کجایی اند و در چه زمانی زیست می کنند جواب این است که اقتباس است، شما تنسی ویلیامز را نمی شناسید من میشناسم.

مستقل از بحث اقتباس، فیلمساز پر مدعای ما از پس معرفی و شخصیت پردازی سه آدم اصلی اش برنیامده است. رابطه های آدم های فیلم تحمیلی اند و سعی نشده تا مستقلا شکل بگیرند . رابطه سپیده با شوهرش مثل دو غریبه است. گویی به اجبار در کنار هم اند. قصه سنگ قبر چینی از کجا آمده؟ فیلمساز نقد اجتماعی می کند؟ خواهر با بازی پانته آ بهرام معلوم نیست کیست و چه کاره است و از کجا آمده؟ روانی است بوردر لاین است یا هیستریک؟ بد کاره است؟پلن زیبایی بوم نقاشی از کجا آمده؟ و بعد خروج او از دست شویی؟ آیا او نقاش است، که چیزی از آن نمی بینیم .

چیزی به عنوان میزانسن در فیلم وجود ندارد فقط یک خانه تقریبا بزرگ نیمه سنتی که به دلیل باز و جا دار بودن می شود دوربین را هر جایی کاشت و در هر دعوای قلاب کادر خالی نشان داد یا ورود زن به کادر و سالاد درست کردن و…

شکیبا سام – سینمافستیوال